Eenzaamheid bestaat niet in het Belgisch volkscafé. Een eenzame bezoeker stapt binnen, met zijn ziel onder de arm, en raakt binnen de kortste keren verwikkeld in een gesprek met een wildvreemde. Het weer kan dienen als vertrekpunt, waarna het bier als smeerolie in de stroefste delen kruipt en gesprekken op gang komen die niet alle oren kunnen verdragen, maar die wel opluchten. Gal spuwen en dan met de nevel in de kop naar huis.
(D. Boxhoorn in NRC, het Belgisch volkscafé)