degoutant

Bijvoeglijk naamwoord degoutanter, degoutantst
Definitie

onsmakelijk, afschuw of walging opwekkend, weerzinwekkend

< Frans dégoûtant, dégoûtant < Latijn dis (aversie opwekkend) + gustus (smaak)

staat in Van Dale, maar is omgangstaal in Vlaanderen volgens het Instituut voor Nederlandse Lexicologie (RBBN)

zie ook degouteren

Voorbeelden

"Degoutant en ronduit walgelijk". (vrt.be)

En ook: 'Wat een degoutante, platvloerse, goedkope campagne.' (demorgen.be)

Jan De Wilde, niet meteen een extremist, gebruikte in het liedje 'Héhé' zelfs de term 'degoutante VTM'er' als scheldwoord. (standaard.be)

Kijkers halen fel uit naar Lien uit 'Blind Getrouwd': “Degoutant mens” (redactie24.be)

Gerelateerde Woorden
Bronnen & Referenties
Typisch Vlaams (Ludo Permentier en Rik Schutz)

Belgisch-Nederlandse Standaardtaal; Gangbaarheid: 4; Vlaamsheid: 5

Vlaams-Nederlands woordenboek (Peter Bakema)

walgelijk, weerzinwekkend

Toegevoegd door aliekens - VL-WBK 1.0

Gepubliceerd op 29 Dec 2025 Laatst bijgewerkt op 29 Dec 2025