fluitje

Een plastieken schuifelet

Woordenboek der Nederlandsche Taal ([wnt]): schuifelet
— SCHUIFLET —, znw. onz. In aansluiting bij Schuifelen vervormd uit Frans sifflet. Thans nog in West-Vlaanderen.
Fluit.
Schuyfflet, siflet. Fistula, bij Kiliaan.

• "Zij ghaven alhier ende daer … schuffeletten aen de kynders", Van Male bij De Bo (1859).
• "De jongens maken schuifeletten van wilgetwijgen, enz." "Het kind blies gedurig op zijn schuifeletje", De Bo (1873).

Leiestreek: schuiferling, skuferling
Vlaamse Kust: schuifelet
West-Vlaanderen: schuuflette, schuflet

werkwoord: schuifelen, schuffelen